Voor Maud was het nooit een vraag óf ze dit werk wilde doen, maar wanneer. Al op de basisschool kwam het beroep ‘uitvaartverzorger’ naar voren in een beroepentest. Toch koos ze eerst een andere route. Ze studeerde communicatie en werkte in marketing en evenementen. Totdat ze besefte: dit is wat ik écht wil. Inmiddels werkt ze als uitvaartverzorger bij Koningshof Uitvaartzorg, waar ze families begeleidt in één van de meest ingrijpende periodes van hun leven.
Van eerste gevoel naar werkelijkheid
Hoewel Maud altijd al interesse had in het vak, kwam de stap pas later. ‘Ik had niet één specifieke reden. Het zat ergens in mijn hoofd en liet me nooit helemaal los.’ Toen ze de kans kreeg om stage te lopen, voelde het meteen goed. Sinds januari 2025 is ze vast in dienst.
Haar eerste uitvaart vergeet ze niet snel. ‘Het was een kleine uitvaart, met ongeveer tien mensen. Dit gaf me de ruimte om rustig te ervaren hoe het is om alles zelf te begeleiden.’ Daarbij kon ze terugvallen op ervaren collega’s. ‘Ik heb het stap voor stap kunnen leren.’
Rust brengen in een drukke periode
Het werk begint vaak met een telefoontje. Vanaf dat moment staat ze naast de familie, tot en met de dag van de uitvaart. ‘Je komt bij mensen thuis, bespreekt de wensen, plant de uitvaart en hebt dagelijks contact.’ Dat alles gebeurt in een korte periode. ‘Vaak moet je binnen een week alles regelen. Voor families is dat een intensieve periode, waarin veel op hen afkomt.’ Daarom probeert ze rust te creëren in een periode waarin alles tegelijk lijkt te gebeuren. ‘Ik neem mensen stap voor stap mee. Niet alles in één keer regelen, maar in delen. De dag vóór de uitvaart probeer ik de nabestaanden zoveel mogelijk met rust te laten, zodat zij zich kunnen focussen op de dag die eraan komt.’
Luisteren voordat je iets regelt
Wat haar werk bijzonder maakt, is dat het niet alleen draait om organiseren. ‘Het belangrijkste is luisteren. Als ik iemand voor het eerst spreek, ga ik niet meteen praktisch aan de slag. Ik wil eerst het verhaal horen. Wie was deze persoon? Ik vind het belangrijk dat er vertrouwen ontstaat. Als je goed luistert, kun je beter adviseren. Ik leg opties voor en help mensen keuzes maken.’ Veel mensen hebben vooraf geen duidelijk beeld van wat er allemaal komt kijken bij een uitvaart. ‘Daarom probeer ik te visualiseren. Hoe ziet een ruimte eruit? Hoe verloopt een ceremonie? Door dat concreet te maken, wordt het makkelijker om keuzes te maken.’
Kleine momenten met een grote betekenis
Sommige momenten blijven Maud altijd bij. Vooral situaties waarin ze de overledene bij leven heeft leren kennen. ‘Dat maakt het een stuk persoonlijker.’ Ook onverwachte momenten kunnen veel indruk maken. ‘Laatst was er een man die veel om zijn hond gaf. Tijdens het afscheid hebben we de kist op de grond gezet, zodat de hond afscheid kon nemen. Dat zijn de momenten die me echt bijblijven.’
Een vak dat vraagt om balans
Empathie is volgens Maud de belangrijkste eigenschap in haar werk, maar wel in de juiste balans. ‘Je moet betrokken zijn, maar ook professioneel blijven. Mensen moeten het gevoel hebben dat ze op je kunnen vertrouwen.’ Daarnaast vraagt het vak om flexibiliteit. ‘Geen enkele uitvaart verloopt precies zoals gepland. Er kunnen altijd dingen veranderen.’
Bewuster afscheid nemen
In haar werk ziet ze dat uitvaarten steeds persoonlijker worden. ‘Mensen willen iets dat écht bij iemand past, bijvoorbeeld een bijzondere locatie of een andere invulling.’ Ook duurzaamheid speelt een grotere rol. ‘Mensen vragen welke materialen het meest milieuvriendelijk zijn, of kiezen voor een natuurbegraafplaats.’
Wat het werk haar leert
Het werk heeft Maud ook persoonlijk veranderd. ‘Je wordt je er heel bewust van dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Dat maakt me dankbaarder voor wat ik heb en voor de mensen om me heen.’ Die ervaring vertaalt zich ook in advies aan anderen. ‘Praat erover, zolang het nog kan. Het is makkelijker om keuzes te maken als je gezond bent, dan wanneer het te laat is. Je helpt je nabestaanden daar enorm mee.’
‘Soms zegt een blik genoeg’
Voor Maud zit het succes van haar werk in gevoel. ‘Je merkt tijdens een uitvaart of het klopt. Niet per se aan de emoties die mensen tonen, maar aan hoe de familie zich voelt.’ Dat moment waarop alles samenkomt, is moeilijk te omschrijven. ‘Soms zie je het in een blik, soms hoor je het achteraf. Als de familie aangeeft dat het goed was, dan ga ik met een goed gevoel naar huis,’ zegt ze. ‘Als je kunt zorgen voor een afscheid dat bij iemand past, dan is dat het mooiste wat er is. Daar doen we het bij Koningshof Uitvaartzorg voor.’
